Monovision

Bij monovision wordt een goed vertezicht aan een oog gecombineerd met een goed leesvermogen aan het andere oog wat ervoor zorgt dat een leesbril langere tijd vooruit geschoven kan worden. Het oog wat het meest actief is (het dominante oog) wordt volledig gecorrigeerd en op sterkte 0 gebracht. Met dit oog kijk je daarna in de verte. Het andere oog is niet dominant en een reststerkte van –1 of –1,5 zal voor dat oog een goed leesvermogen betekenen. Wanneer iemand nog niet bekend is met het monovisie-systeem, is het sterk aan te bevelen om dit door middel van contactlenzen eerst te proberen alvorens dit definitief te maken middels refractieve chirurgie. Voordeel van monovisie is dat de leesbril langere tijd voorkomen kan worden.
Nadeel is echter dat er grenzen zitten aan het verschil tussen beide ogen. Als het verschil tussen beide ogen te groot wordt zal dit als een onbalans ervaren worden zodat het ‘lees-oog’ de verte stoort. Wanneer er na verloop van jaren toch een leesbril nodig is, blijf je altijd in de verte wat minder zien omdat het ‘leesoog’ voor de verte niet actief is.